"
MENSUB
" Kelimesi için arama sonuçları
İSM-İ MENSUB
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :Gr: Kelimenin sonuna Türkçede "Li", Arabça ve Farsçada kelime sessiz harfle bitiyorsa, bir "î", sesli harfle bitiyorsa; yerine göre sesli harf atılarak veya atılmayarak "î" veya "vî" harfi getirilerek yapılan, nereli ve nereye mensub olduğunu ifade eden isimdir. İstanbullu, İstanbulî; Mekkeli, Mekkî; Konyalı, Konevî; Bağdatlı, Bağdadî... gibi.)
MENSUB
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :Bir şeye veya kimseye nisbeti olan, alâkası bulunan. Bir şeyle ilgili olan.
MENSUBÂT
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :(Mensub. C.) Bir yere mensub olanlar. Bir yerin adamları.
MENSUBÎN
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :(Mensub. C.) Mensublar. Mensub ve alâkadar olanlar. Bir daire veya yerin adamları.
MENSUBİYYET
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :Mensubluluk, ilgili, bağlı oluş. Alâkalı bulunuş.